هيواي وطن

بازي روي ميز چيده شده

در محافل سياسي اين روز ها تحليل غالب اين است كه نخست وزير سال هاي دور عزمي جزم كرده براي بازگشت و براي بار ديگر بودن .

"گمانه "ي بازگشت او به عرصه اجرا البته نقلي است كه هنگامه هرانتخاباتي گرمابخش محافل وگعده هاست .

هر وعده ،وعده اي از آمدنش مي دهند ونويد تكرار خاطرات سال هاي دور .

همان سال ها كه در اوج بحران او به بركت حضور و حمايت پير جماران از" فقر ،قحطي وستيز بابيگانه ""عدالت خواهي ،تلاش بي وقفه و مردم داري" ساخت .

حالا اما برخي راباور براين است كه شواهد حاكي از تمايل مير حسين به كانديداتوري است و اصرار براين كه او اين بار نه جواب منفي خواهد داد و نه حواله به شخص ديگري .

بر  اين مدعاي  خود نيز چنين  صحه مي گذارند كه او حتي برنامه اي نگاشته است . ديگراني هم ،چون افروغ برنامه را  به چشم ديده اند و  نمره قبولي به آن داده اند.

طرفه آنكه او پس از 2 دهه مهر از دهان برگرفت و گفت بخشي از آنچه را كه تاكنون درسينه نگاهش داشته بود .

مرد نقاش پرده را اندكي كنار زد ورنگي بر قلم گرفت ونقشي ديگر بست . او از پير جماران گفت وآنچه در آن سالها اتفاق افتاد .آري همه اين ها شايد حاكي از اين باشد كه اوباز مي گردد حتي برخي چونان سخن مي رانند گويي او اسبش را زين كرده تا ‍ژ‍نرالي شود براي  لشكري شكست خورده و وامانده از قدرت كه حالا نه جايي در پاستور دارند ونه آنچنان جايي در بهارستان .

اما نه ........

حقيقت چيز ديگري است . زين پس آنچه رقم مي خورد همان است كه آن ديگران مي خواهند . باز هم قرار است روي ميز چيده شده توسط رقيب بازي ادامه پيدا كند .

آري مرد نقاش نخواهد آمد .همانند همه اين سالها كه گذشت .

اما صبر كنيد !

چند سوال مهم .

چرا تاريخ سكوت به پايان رسيد ؟ چرا قاعده بر هم خورد ؟ چرا نخواست هماني بماند كه سال ها بود ؟

چرا مير حسين مير حسين نماند ؟

آري او نقشي ديگر بسته است ...

حالا فرصت خوبي است براي گفتن وشايد آخرين فرصت .

حالا نوبت اوست كه بگويد آنچه را كه نگفته است و شايد نوبت ماست كه بدانيم آنچه را نمي دانيم .

شايد نمي خواهد تاريخ همه معايب و محاسن را بنويسد به پاي او  .او مي خواهد حالا شفاف كند همه تيرگي ها ي آن سالها را .

وشايد فقط همين .

اما اين فقط نيمي از ماجراست . حالا يكي از 2 نفر باقي مي ماند . همان خاتمي خودمان !  گويي جدي شد . حالا همه اورا نگاه مي كنند و راه گريزي ندارد .

اما اين دقيقا همان چيزي است كه رقيب خود را براي آن آماده كرده است .

"آن ديگران" مي پندارند با آمدن خاتمي 2 خدمت بزرگ به پاستور نشينان كنوني خواهد شد .

نخست اين كه خاتمي خط قرمز همه اصولگرايان است حتي خيل عظيمي از آنان كه كه ديگر شهردار سابق  و رييس جمهور كنوني را نمي پسندند . اين يعني دشمن مشترك  كه نياز به وحدت دارد . "آن ديگران "همچنين مي پندارند با آمدن خاتمي شيخ اصلاحات استوار تر خواهد شد و جناح دور از قدرت به 2 و يا شايد هم بيشتر تقسيم خواهد شد .

پس حاصل جمع چنين اتفاقي شكست قطعي چپ هاست .

اما اين تمام ماجرا نيست .

بايد ديد در اين" بزنگاه "خاتمي چرا نخواست تبديل به مير حسين شود .

در اين باب نقل مي كنند كه سعي فروان كرده است تا مير حسين  رخت كانديداتور ي را بر تن كند و "زره "و" خود "ژنرالي را در برگيرد .

لشكر وامانده را به منزلي رساند تا هم او وهم همراهنش ديگر دغدغه اي از جنس دوري از عرصه اجرا نداشته باشند .

اما آخرداستان مرد نقاش همان شد كه درابتدا آمد .

آنچه اكنون باقي مانده  مردي است كه روزگاري بر صندلي پاستور تكيه زده بود و آن زمان آرمانش آرمان خيل عظيمي از مردم بود . او راه سختي را طي كرد . بر خلا ف اين زمانه كه فرش هاي قرمز زيادي برايش پهن كرده اند آن زمان فرش ها را جايي ديگر گسترانده بودند . حتي برخي خودي ها هم پروژ ه اي ساختند براي عبور از او .

آري خاتمي همه آن روزها را به خاطر دارد ." آن ديگران" را هم نيك به ياد دارد كه هر 9 روز برايش يك بحران ايجاد كردند .

 واما بعد ..

چرا" ترديد" لحظه اي رييس جمهور سابق را راحت نمي گذاشت . " اين روز ها در موقعيت سختي قرار دارم .از طرفي موج وسيع ويك تقاضاي اجتماعي و توقع از من وجود دارد كه بيايم و از سوي ديگر اينكه آمدن براي خدمت كردن و كم كردن هزينه مردم است كه اگر اين طور نشود آمدن فايده اي ندارد . "

اين جان كلام اوست .

 او مي هراسد از روزي كه بتواند به پاستور برود اما نتواند ويا نگذارند انجام دهد آنچه راوعده اش را مي دهد. حتي "حداقل ها" را

او مي گويد:"ما بايد با حداقل ها بياييم .حداقل هايي كه هم در دوران قبل با چالش مواجه بودند و اگر هم دوباره بياييم احتمالا با چالش هاي جدي تر مواجه مي شوند "

آري اين دغدغه بزرگي  براي اواست  و تدبیر از آن جا حادث مي شود كه مي گويد: "اگر با عوض كردن شعارها يا اين كه نتوانيم آنها را عمل كنيم بياييم آيا به مردم خدمت كرده ايم؟آيا اگر احساس كنيم آنقدر مانع و كارشكني است كه حتي نمي گذارند به حداقل هاي خود نيز عمل كنيم و هزينه كشور هم زياد شود آيا نبايد زمينه اي فراهم كنيم كه كساني كه امكان كار كردن با مشكلات كمتر دارند بيايند ولو اينكه آنها در ايده" صد در صد "مثل ما نباشد ولي هزينه جامعه كمتر مي شود و فضا هم براي ما جهت كار اجتماعي و زير بنايي باز تر مي شود. "

از دغدغه هاي خاتمي چند مهم قابل بررسي است: نخست مسئله "گستره تعامل" است .ناگفته پيداست كه گستره تعامل نخست وزير دوران جنگ به واسطه روابط و ميانه اش با هر دو طيف از خاتمي بيشتر است. چرا كه هر چه خاتمي بگويد پاسخ نه خواهد شنيد . اما در مورد مير حسين گزينه هاي ديگري هم است. و اين خود تبديل به موضوع مهم ديگري مي شود به نام "ظرفيت انجام كار". مير حسين به واسطه همان مسئله نخست يعني "گستره تعامل" ، ظرفيت انجام كاربيشتري دارد.

او يك فرد عمل گراست كه سعي مي كند مسائل را فارغ از طيف و جناح ببيند و اين خود تجلي و تبلورآن مي شود كه هزينه سازي نگردد و چالش ها كمتر شود . اما دستاني از اردوگاه اصلاح طلب بر خلاف باور هنوز تمايل دارند  او در همان خيابان لقمان الدوله ادهم بماند و اسطوره سالهاي دور.

 سر مخالفتشان هم از آنجاست كه او ايده اش" صد در صد" با آنها نيست. در سياست خارجي او همان است كه رقيب بيروني اردوگاه شعارش را مي دهد و برخي از تمايلاتش حالا با تغيير رنگ و هويت جناحين پس از اين سالها بمانند تمايلات رقيب شده است . اما غافل اند از اين كه" بن مايه "او از جنس خودشان است و نتيجه آن غفلت اين شده كه بنا دارند روي ميز چيده شده اي بازي كنند كه از هم اكنون "سواي نتيجه" اتفاقات حين بازي مشخص است.

از خاتمي لو لو خرخره اي خواهند ساخت كه قرار است سند منگوله دار ايران را بمانند تركمانچاي و گلستان دو دستي تقديم اجنبي كند يا در اقتصاد همراهان او را سارقيني خواهند ناميد كه قرار است در روز روشن اموال همه رعيت را به يغما برند و در سياست خائنيني كه بر آنند  قانون اساسي جديدي بنگارند.

ساده انگاري است كه بگوييم فقط پس از آمدن خاتمي هزينه ها بالا مي روند بلكه بايد بدانيم در مسير آمدن آنچنان هزينه سازي مي كنند كه يا ميلي براي ماندن نماند يا تواني براي ادامه دادن.

تدبیر خاتمي هم گويا از همين جا نشات مي گيرد ، يعني او از پرو‍ژه خاتمي هراسي با خبر است .